Clara en Wim in Congo

Clara en Wim niet langer in Congo, maar wel in Kameroen!

2009-04-23T10:39:00.000-07:00

Na anderhalf jaar zeggen we Congo (voorlopig) vaarwel want Wim heeft een nieuwe job gevonden in de duurzame bossector in Kameroen!

Vanaf 9 mei kan je onze avonturen bijgevolg volgen op:
claraenwiminkameroen.blogspot.com

Vier op een rij

2008-12-05T07:44:00.000-08:00

Wat schaft de pot?

2008-12-05T04:37:00.000-08:00

Aha, éindelijk iets over eten! Dit weekend waren we uitgenodigd bij een collega en zijn vrouw schotelde ons het volgende voor (malgré het vele gepruts in paint zijn de cijfertjes malheureusement niet duidelijk, uitvergroten die handel dus). Dus, van linksboven zigzaggend naar rechts onder) zien we het volgende:
1. aardappeltjes (dit is absoluut geen typisch gerecht, het is hier veel te warm voor de aardappelteelt, deze komen van mwene ditu, op 100km zuidwaarts)
2. rijst
3. bananes plantain (oftewel bakbananen): óverheerlijk als het goed is klaargemaakt
4. dé befaamde foufou of fufu: bollen gedraaid uit een deeg van maïs- en maniokbloem. Op zich niet zo bijzonder van smaak maar ik eet het wel erg graag samen met de andere gerechtjes die nog volgen
5. pasta met groentensausje (ook speciaal voor ons klaargemaakt)
6. een "soupe" (dit is palmolie op smaak gebracht met wat groentjes)
7. bonen oftewel Wims lievelingseten, echt wel een specialiteit hier en idd énorm lekker (wordt meestal met rijst en suiker gegeten)
8. texas meat (uit blik, niet echt mijn favoriet)
9. parelhoen (eerste keer dat we dit aten, maar heel smakelijk)
10. een mengsel op basis van pompoenpitten, ook heel lekker maar moeilijk ergens mee te vergelijken
11. pili-pili, njammie! absoluut onmisbaar!
12. bladgroenten (hamarantes) met aubergines
13. vliegende mieren (ook één van mijn favorieten)

En wat moeten we doen vooraleer we al dat lekkers mogen opeten?

Groepsfoto van de familie van collega Félix (met kleine Clara op mijn arm), collega Prosper staat helemaal links:

En als uitsmijter nog een foto van de vrouwen:

Over "cartes" en timerfuncties

2008-11-28T02:20:00.000-08:00

Een tijdje terug hadden we enkele van onze collega's uitgenodigd om samen met ons wat foufou te komen eten.Heel gezellig natuurlijk en op het einde werd er uiteraard tijd gemaakt voor de obligatoire "carte".

Poging 1:

Poging 2:

vlnr: Clara, agronome Nico, sensibilisateur Sammy, Wim, agronome-sensibilisateur Cléophas, sensibilisateur Crispin

Vétiver, een bodemstabiliserende plant

2008-11-24T04:42:00.000-08:00

Wij naderen stilletjes aan het einde van ons project hier in Mbujimayi maar voor we terugkeren post ik nog rap enkele berichtjes op de blog om te laten zien wat we gedaan hebben:
De laatste 4 maanden hebben we in 5 kwekerijen in de stad (1 voor elke deelgemeente) vétiverplanten opgekweekt. Dit gebeurde via een speciale techniek waarbij de planten in zelfgemaakte plastieke rechthoekige compartimenten opgekweekt werden gedurende 2 à 3 maanden. Na deze twee maanden wordt de volledige plant met wortel uit de bakjes gehaald om op een erosiegevoelige site uitgeplant te worden. Hier heeft het stromend water weinig kans om de planten mee te sleuren aangezien er een hele blok met wortels wordt meegeplant die de planten van in het begin verankerd. Ziehier enkele fotootjes van hoe dit in zijn werk gaat.

Foto met collega Nico bij 1 kader met 13 'plantbakjes'

Oogst van de 'plantblokken'. De wortels hebben na 2 maanden een volledig net gevormd in de bakjes zodat de grond niet uit elkaar valt.

In een gracht (die met veel regen een ravijn zou kunnen worden) worden de planten in de vorm van haagjes loodrecht op de richting vh stromend water geplant.

Behalve het opvolgen van onderhoud en oogst van deze kwekerijen waren er ook nog vele erosieve sites waar geplant moest worden. De grootste site was de constructie van een grote gracht van 1km lengte op de bodem van een ca. 15m diepe ravijn. De wanden van deze ravijn werden in trapjes onderverdeeld dewelke daarna beplant werden met verschillende soorten. Hieraan werken 10 verschillende ondernemingen mee en in totaal honderden werkmannen. Op de foto zie je en deel van de ravijn met de pas beplante trapjes.

Boodschapje hier, boodschapje daar

2008-11-19T06:29:00.001-08:00

"Snel even om boodschappen" is een uitdrukking die we hier niet gauw in de mond nemen. Naar de markt gaan neemt immers al gauw een aantal uren in beslag. Enerzijds door de modderige steegjes waaruit de markt opgebouwd is, anderzijds door de mensenmassa die aan groot debiet door de straten stroomt maar vooral omdat elke verkoopster slechts 1 specifiek product verkoopt. Als je dus bloem, tomaatjes, vis en nog wat bananen nodig hebt, leg je al gauw een kilometer of wat af. Maar ik hou er anders wel van om door de markt de flaneren hoor ;-)

Enkele impressies:

Den bureau

2008-11-15T07:17:00.001-08:00

Voila, eindelijk een foto van de BTC-ploeg in Mbuji-Mayi, zowel "Programme d'Urgence" als "Programme Eau". Jammer genoeg missen er enkele ingenieurs alsook onze medewerkers op terrein.

Enkele fotootjes uit de oude doos: Clara en Wim (+ collega JB) in pagne (hier ter gelegenheid van de 30juni-viering):

Wat doe je zoal in het midden van Afrika in het weekend?

2008-11-06T08:00:00.000-08:00

* Zwemmen met collega's in kraakhelder bronwater:
Van links naar rechts zie je een nieuwsgierige onbekende, Gérard onze fantastische baas in zwemvest, het dochtertje Clara van collega Godefroid, de sirene van Lukelenge, Daan, zoon van Godefroid en meest actieve kind ter wereld en tenslotte zijn mama Jeanette.

* Picknicken aan een mooie rivier id buurt, vlak langs de waterkrachtcentrale die de stad (soms) van stroom voedt. Van links naar rechts wederom een collega Félix, daarna Godefroid en Clara en de drie kindjes Clara, Daan en

*Een geboortefeest meemaken! De laatste weken hebben we ervaren dat er hier veel mensen sterven met vele triestige begrafenissen tot gevolg. Gelukkig worden hier ook superveel kindjes geboren, en als ze dan naar Clara genoemd worden is het feest!
Nietsvermoedend kwamen we het perceel van de trotse ouders van Clara binnen, de dag dat de moeder het ziekenhuis verliet en werden we getracteerd op een schouwspel van uitbundig dansende mensen en een heerlijke maaltijd, zijnde mais-fufu met groentjes en kip, gegarneerd met een lekker skol. Let op de kledij van de dansers, gemaakt uit BTC-zandzakjes!

Vakantiekiekjes!

2008-09-30T07:43:00.000-07:00

Het eerste weekend na hun aankomst hier in Mbuji-Mayi, troonden we onze vrienden mee naar Bakwa Mulumba. Onze vriend François wou ons immers zijn geboortedorp laten zien, en dan vooral de mysterieuze grotten die er te bezichtigen zouden zijn...

We hadden er ons niet te veel van voorgesteld maar twas echt sjiek: zo'n onbetreden grot, het heeft inderdaad iets mysterieus!
Acheraf werden we uitgenodigd door de chef de village om samen wat palmwijn te nuttigen en het konijn hieronder kregen we als kado mee naar huis.

De volgende foto is al vanuit Kinshasa: we zijn hier met de trein onderweg naar Kisantu. Ook weer een belevenis want de treinsporen worden gebruikt als markt en vrouwen scharrelen in zeven haasten hun tomaatjes en bloem bij elkaar als er eens een trein langskomt.

De haven van Matadi, die van Antwerpen is er niks tegen!

Belvédère van Matadi (in de verte is de beroemde brug nog nét te onderscheiden)

Menu du Jour:

Hier bevinden we ons in de "petit port" van Boma, klaar voor de tocht per boot richting oceaan:

Twee meisjes "op" het strand:

En dan de terugreis naar Kinshasa (hier zaten we een klein beetje vast):

Zoals u kan zien: het was een prachtige reis. Heel bijzonder om belgische vrienden rond te leiden in wat zo ongeveer ons tweede thuisland is geworden. Matthias en Stéphanie, héél erg bedankt voor jullie bezoek en we hopen dat we jullie hebben kunnen onderdompelen in de het Congo van vandaag: zijn hartverscheurende realiteiten maar ook zijn ruige natuurpracht en onvergetelijke ontmoetingen.

Sjalabimpa en tot in december!!
Clara & Wim

Terug van weg in Congo

2008-09-27T07:43:00.001-07:00

Sinds donderdag zijn we terug van een 3-weekse vakantie met de twee andere mutoka's op foto, Stéphanie en Matthias. Het oorspronkelijke plan was om met de trein richting Lubumbashi te vertrekken en onderweg het nationale park van Upemba aan te doen maar dat was buiten het stakende treinpersoneel gerekend. Gelukkig hadden we een back-up plan: de vlieger op naar Kinshasa en via Kisantu, Mbanza Ngungu, Matadi en Boma tot aan de oceaan.
Het was een schitterende reis vol fijne ontmoetingen, toffe babbels, vriendelijke ontvangsten bij paterkes/nonnekes, lekkere palmwijn, avontuurlijke boottochten en andere onderdompelingen in de lokale cultuur.

Verder beeldmateriaal komt er volgende week aan!

"Le verbe le plus importemp ce le verbe joué"

2008-09-03T09:12:00.000-07:00

Deze wijsheid las ik vanochtend op de muur van het lege klaslokaal waar we een vorming organiseerden. Ja, lege klaslokaal, u leest dat goed.

1 september is hier stillekes voorbijgegaan: niks te kinderen in wit hemdje, blauwe broek, Unicef-schriftje onder de arm en drinkbus rond de nek. De leraars zijn namelijk in staking aangezien de staat al maanden hun karige loontje niet uitbetaald heeft...

En de kinderen? Die spelen verder!

- Met autokes
ook de kleinsten
- Winkeltje spelen
- Met je beste vriend het naburige ravijnencomplex onveilig maken

- Wat JNM doen ondertussen

- Poseren voor de acacia

- Of water in je mondje laten gieten

Kortom, vervelen zullen de kinderen zich hier niet. Met die tientallen broertjes, zusjes en vriendjes in de buurt is het altijd pret verzekerd!

Le jardin de Wieke

2008-08-30T04:36:00.000-07:00

Enkele sfeerbeelden van onze tuin:

De kerstomaatjes, de sla, de koriander en de peterselie

De openluchtdouche onder de papaya

en de 2 maanden oude kippetjes.

Déménagement

2008-08-25T23:37:00.000-07:00

Dit weekend zijn we onze collega (en mijn 'papa' want z'n babydochter heeft ie Clara genoemd) Félix en diens vrouw Fidélie gaan helpen verhuizen.

Zoals het de traditie betaamt, zag de taakverdeling er zo uit:

Terwijl de mannen...

sjouwden en versleepten, zaten de vrouwen....

gezellig in de zetel te babbelen en zorgden ze voor de kinderen (let op de Power Rangers-"pop" van Dorcas).

En achteraf was er SKOL en nootjes à volonté: waar tradities al niet goed voor zijn!

Belgisch Blitsbezoek

2008-08-25T08:30:00.000-07:00

De broer van Wim, Rik en diens vriendin Inge kwamen vanuit Lubumbashi overgevlogen voor een "sixty-hour-visit" aan de "city of diamond and makala" (houtskool).
En reken maar dat we die 60 uren goed benut hebben!

Het begon allemaal met een bezoek aan de erosieravijnen (uiteraard) en een etentje op de kermis (herken hier onze goeie vrienden Pathy en -een halve- Carlos).
De volgende dag trokken we naar Tshiala. Wegens overijverige geheime-dienst-agenten konden we jammer genoeg geen blik werpen op de waterkrachtinstallaties maar de bbq aan de rand van de rivier heeft ons daarom niet minder deugd gedaan.
Vervolgens reden we door naar Lukelenge waar Wims pépinière (2ha vétiver) én ons paradijslijk meer zich bevinden en alwaar ze hartelijk onthaald werden door de ploeg van de pépinière onder een boog van palmtakken.
En dan, voor we nog maar met onze ogen hadden geknipperd, waren ze al weer weg. Snif.
We hebben in elk geval heel erg genoten van t bezoek. Tis super om te tonen wat we hier nu eigenlijk uitsteken en te laten beleven hoe we hier nu echt leven.
En van de chocola en kilo's boekskes die ze meebrachten, genieten we nog altijd!

Tshibo = K.O.

2008-08-07T02:49:00.000-07:00

...na een vorming van zes dagen voor een totaal van 28 "mobilisateurs" voor de promotie van de "participation communautaire" wat betreft de hygiëne-problemen in de markten en de strijd tegen erosie in de gecibleerde quartiers.
Wat fotootjes van de "mobilisateurs érosion", tijdens een praktische oefening op terrein:

En tijdens zo van die vormigen moet er natuurlijk ook gedanst en gezongen worden! Ambiance!
Het hoogtepunt van de vorming is voor velen de overhandiging van de diploma's. Hier worden ze uitgereikt door Mr. Pascal, de "Coordinateur Urbain de l'Environnement", représentant de Madame le Maire de la ville de Mbuji-Mayi. Jaja, op protocol zijn ze hier wel tuk.
Van links naar rechts: 1) Maman Zélie, sensibilisatrice op de markten én onze "grootmoeder"- van de tweeling Annick en Clara-, 2) Een participant, 3) Mr. Pascal, 4) ikke aka Tshibo(la), 5) De doorgaans zeer goedlachse Sammy, sensibilisateur voor de strijd tegen erosies 6) Een halve Cléophas, nochthans een fantastische "formateur/encadreur" voor alles wat met erosies te maken heeft

(en btw: foto's uploaden duurt hier echt eeeeeeeuwen!!)

Zwemles

2008-07-28T08:12:00.000-07:00

De tweede zwemles van Sarah (de spiksplinternieuwe vrouw van onze coordinateur-adjoint én goeie vriend Gérard!). Hier oefenen we de benen!

De scouts van Mbuji-Mayi

2008-07-28T08:02:00.000-07:00

De scouts zijn hier toch een heel ander paar mouwen dat bij ons!
Zo zijn alle activiteiten erg religieus getint en hebben ze een uitgesproken "opvoedkundig" karakter: zo is het kampthema van dit jaar voor de congolese scouten bijvoorbeeld PROPERHEID en bestaat het kamp uit 4 delen.
Deel 1: Properheid van de ziel (spreekt voor zich niet?)
Deel 2: Properheid van je lichaam (was je lichaam regelmatig!)
Deel 3: Properheid van je huis (gebruik een latrine en kak niet in de tuin)
Deel 4: Properheid van je quartier (kak niet op straat en gooi geen vuilnis op de avenues)
Dit alles (uiteraard) doorspoeld met een hoop bijbelfragmenten en godsdienstige reflecties.

Een weekje OUT

2008-07-14T07:39:00.000-07:00

Tja, het kon uiteraard niet blijven duren: de maanden van blakende gezondheid in dit nochthans redelijke ongure klimaat werden vorige week (hopelijk) eventjes onderbroken. Ik werd namelijk geteisterd door een legertje agressieve bacteriën. Alé, dat is toch de laatste hypothese.
Vermits de laboratoria van de ziekenhuizen hier niet echt super uitgerust zijn, werd in eerste instantie besloten om medicijnen te geven tegen alle ziekten die ik mogelijk kon hebben. Ik startte dus een kuur tegen malaria (dat krijg je hier standaard), iets tegen wormen, een anti-bioticum én pillekes tegen ameuben. Wellicht niet de efficiënste methode maar onder deze omstandigheden misschien wel de "veiligste" (al werd mijn maag wel serieus op de proef gesteld door die pillenmix).
Ach, eind goed al goed, ik ben weer de oude!

En voor de geïnteresseerden: voor elk medisch probleem bestaat er uiteraard ook een oplossing in de traditionele/natuurlijke geneeskunde!

Speciaal voor m'n zussie...

2008-06-23T06:35:00.000-07:00

die sinds vandaag een diploma ASO op zak heeft!
Way to go, miss. You rock!
Vanavond zullen we met plezier ene gaan drinken op uw gezondheid!
(en ineens op die van Anneleens erbij ook! manman, hebben wij chance met al die fantastische gelegenheden om frisse pintjes te gaan pakken)

Jow de mannen!

2008-06-23T04:43:00.000-07:00

Stel..

2008-06-17T23:32:00.000-07:00

U woont in Mbuji-Mayi en als u 's ochtends in de spiegel kijkt ziet uw doorgaans prachtige coupe er ZO uit:
(dit is trouwens Gétou, 28j- moeder van 4kinderen én tevens het meisje dat bij ons thuis werkt)
Panikeer dan niet, want in dat geval kan u altijd hier
eens binnenspringen, of ook wel hier
waar u prachtige "meches" of "plantes" in uw haren kan laten leggen.
En als u dan toch bezig bent, is dit adresje ook een échte aanrader

Ons nieuwe stekkie

2008-06-13T08:00:00.000-07:00

We zijn nu al bijna drie weken ingehuisd: hoog tijd om wat fotootjes op de blog te posten dachten we zo. Het is een tof huis met een groot perceel rond, maar jammer genoeg wordt stroom de laatste tijd steeds schaarser en schaarser en daar blijven zelfs twee mutoka's niet van gespaard. Het merendeel van de turbines van de nabijgelegen waterkrachtcentrale zijn kapot en tja, vermits ze eigendom zijn van de failliete diamantfirma...
Maar als we onder dat mom elke dag kunnen genieten van een dineetje bij kaarslicht hoor je mij (voorlopig) niet klagen. En koken op een houtskoolvuurtje vind ik (voorlopig) ook nog wel iets cools "back-to-basics" hebben.
Daarnaast ondervinden we ook aan den lijve hoe de waterschaarste zijn tol eist: van 's morgens voor de zon opkomt tot 's avonds lang nadat de zon is gaan slapen zien we dagelijks duizenden mamans kilometers afleggen met 30l-bassins op hun hoofd, of jonge kerels met gemiddeld 9x20l-bidonnen vastgebonden op hun fiets voorbij puffen, het zweet parelend van hun rug. Of de honderden kindjes die, evenredig met hun leeftijd, een kleiner of groter emmertje op hun hoofd naar huis dragen.
Dan hebben wij uiteraard verre van te klagen: dagelijks wordt ons water mooi aan huis gebracht en de prijs (een halve dollar per 20l) is, in tegenstelling tot het gros van de bevolking, voor ons niet onoverkomelijk (al is het wel schandalig veel voor wáter, l'eau c'est la vie, n'est-ce pas?)
De voorraadkast die ondertussen nog zo ongeveer 40kg lekkers bevat (het water loopt me al in de mond als ik nog maar naar de foto kijk): ook zééér levensnoodzakelijk, zoals u zich wel kan inbeelden. Een mens leeft niet van foufou alleen hè.
De slaapkamer (ondertussen hangt het muskietennet al óver het bed hoor, no worries):
En dan is er nog Clara terwijl ze probeert onze ziekenhuiswitte veranda wat kleur in te blazen:

Terug in Congo!

2008-05-30T06:59:00.000-07:00

Voila: na een schitterende vakantie in België staan Wim en ik weer met beide voeten op Congolese bodem, of kasaïaanse bodem kan ik zelfs zeggen want terwijl ik al sinds dinsdagmiddag terug in Mbuji-Mayi ben, is Wim (die voor het werk nog even in Kinshasa moest blijven) volgens de recentste berichten reeds op 45km van hier en ligt de weg er bovendien beter bij dan gewoonlijk nu het droogseizoen van start gegaan is. Binnen een uur of twee, drie zou ie normaal gezien hier moeten aankomen: fijn!

Ondertussen ben ik meteen weer ferm in het werk gevlogen (onze sensibilisateurs hebben gelukkig het schip min of meer op koers gehouden), is het superleuk om de vrienden en collega's terug te zien, is het nieuwe huis NU AL een puinhoop (hihi) en heb ik al twee keer foufou gegeten: njammie!

Snel meer nieuws!

België

2008-05-01T08:17:00.000-07:00

Miss Tshibola en Mister Mutombo zijn van 1 mei tot 26 mei in den Belgique!

Tot snel in real life dus!

Zoenen

Hoeveel kindjes passen er in de laadbak van één pickup?

2008-04-15T04:48:00.000-07:00

Juist ja!

De E40 van Congo

2008-04-08T01:56:00.000-07:00

Dit weekend kriebelde het weer en konden we niet langer weerstaan aan de lokroep van de "brousse": dit keer trokken we via de "route nationale" naar Lusambo (op 220 km en 11u holderdebolderen van onze thuisbasis).

We begeleidden een expert die was overgevlogen om de projectformulering op te stellen voor de rehabilitatie van "routes rurales" in deze regio. Voor de ontwikkeling van landbouwregio's (zoals Sankuru in het noorden van Kasaï bv) is het immers van fundamenteel belang dat de landbouwproducten gemakkelijk een afzetmarkt kunnen bereiken en dat de prijs voor transport zo laag mogelijk is. Wegens de erbarmelijke staat van de wegen is deze regio echter volledig geënclaveerd en zijn het voornamelijk de "pedaleurs" met een tweehonderdtal kilo maïs, palmolie of houtskool op hun fiets gebonden die de lange tocht tot Mbuji-Mayi aanvatten.

Van de tiental camions die we onderweg tegenkwamen reden er welgeteld twee!

De kracht van de natuur

2008-04-01T08:28:00.000-07:00

Het werk is niet steeds gemakkelijk, zeker met de natuurkrachten die ons dagelijks parten spelen.
Op de fotos zie je een glissière van zandzakjes. Eerst tijdens een regenbui, dan dezelfde plek na deze regenbui waarbij al een deel zakjes meegsleurd werd door het water, en de laatste foto na een nieuwe zeer stevige regenbui (80l/m²) ...

La pépinière

2008-04-01T08:20:00.000-07:00

Onlangs hebben we een kwekerij geïnstalleerd voor een grasachtige plant (Vetiver) met heel diep en vertakt wortelstelsel. Na het droogseizoen (aug-sept) zullen we deze planten gebruiken in de erosieravijnen. De fotos zijn genomen na de terreinvoorbereiding, tijdens het onderhoud van de planten en na 2 maanden groei.

Wim aan het werk: végétalisatie van een erosiehoofd

2008-04-01T08:07:00.000-07:00

Hier 4 foto's van een 'glissière' in zandzakjes om de progressie van een erosie tegen te houden. De zandzakjes zijn echter niet voldoende: we planten ze vol met verschillende soorten planten die het boeltje stevig vasthouden. Op de foto's zie je duidelijk de evolutie van het erosiehoofd.

Clara en baby Clara

2008-03-31T05:16:00.000-07:00

Volgens de "coutume" komen de vader en een lid van de familie een haan brengen om je officieel mede te delen dat ze de pasgeborene naar jou genoemd hebben.

De dag dat mama en je "homo" de materniteit mogen verlaten, is het groot feest: heel de familie is present en danst en zingt er op los. "C'est la joie!"
Eenmaal thuis aangekomen, wordt er eerst en vooral gebeden en vervolgens gegeten, gedronken en kado's uitgedeeld: een pagne voor de mama, kleedjes en talkpoeder voor de baby, bier, super (lokaal alcoholisch brouwsel) en sucrés.

Een "carte" van de familie: mijn homo Clara, mijn twee zusjes Francine en Elysée en mijn nieuwe maman en papa.

En hier een groepsfoto: familie, buurtkinders en kijlustigen. Want een "blanche" zien ze hier niet elke dag.

Le boulot (de Clara)

2008-03-17T08:22:00.001-07:00

Voor jullie beginnen te denken dat we het merendeel van onze tijd aan Lac Lukelenge doorbrengen, even een korte update over het werk.

En gros houden Annick en ik ons bezig met de "volet ASF", c'est à dire "Animation, Sensibilisation et Formation" rond de sites waar BTC intervenieert. Het gaat om de nettoyage van de twee prinicipale markten van de stad én de strijd tegen (enkele van de 400) erosieshoofden die de stad in stukken scheurt, waar ik me voornamelijk mee bezig hou.

Op de foto zien jullie sensibilisator Jean Bope tijdens het theoriegedeelte van een van onze formatie-activiteiten. De bedoeling van de vorming is dat de chefs (chef de quartier, chefs de cellule, chefs de rue) van quartier DIPA aan het eind van de vorming de voornaamste basistechnieken kennen en beseffen dat ze mits een shot bonne volonté en serieuse mobilisatie van hun mensen hun quartier kunnen beschermen tegen de erosieprogressie. Die technieken variëren van het planten van pelouse, barrières uit bambou, moulures rond de parcelen, dijkjes aanleggen enz. Allemaal eenvoudige én goedkope technieken maar het probleem is dat het merendeel van de mensen niet echt vertrouwen heeft in deze technieken en eerder wacht op grote ouvrages uit beton en cement en daarnaast krijgen we ook vaak te maken met een zekere nonchalence in de trend van: "tis aan de staat of BTC om ervoor te zorgen dat we onze huizen niet verliezen".

Niet eenvoudig werken, maar we proberen de lokale autoriteiten en "personnes relais" (priesters, leraars, notabelen,..) uit het quartier warm te maken om zich te mobiliseren in deze strijd.

Activiteiten zijn de vulgarisatie van technieken op perceelsniveau; het juridisch, materieel en technisch ondersteunen van "comités de lutte contre l'érosion"; organisatie en ondersteuning (o.a. bomen) van de Salongo-acties (elke zaterdag van 9 tot 11 wordt elke Mbuji-Mayaan verondersteld om te werken voor de "gemeenschap", maar de respons is beperkt wegens slechte herinneringen aan de gedwongen Salongo tijdens het Mobutu-regime en ook wel doordat le bien public nu eenmaal le bien public is en blijft en zich dus richt tot tout le monde, donc personne); réunions met de autoriteiten van de stad om een globale erosiestrijd-strategie (en technische vormingen) op poten te zetten; ..

Binnenkort starten we ook met radio-uitzendingen en verder staan er nog opleidingen, een programma in scholen en een bande dessinée (strip) op het programma.

Binnenkort meer!
Sjala Bimpa en see you soon in den Belgique (wellicht komen we de 3e mei al op vakantie naar huis)
Clara aka Tshibola

De nacht valt..

2008-03-05T06:34:00.000-08:00

Théâtre? Action!

2008-02-27T08:01:00.000-08:00

-

Deze week staan onze activiteiten in het kader van straat-theater. Een bende toffe 'TamTam'- artiesten is uit Kinshasa overgevlogen om lokale artiesten te vormen en dat geeft toffe voorstellingen: een dynamieke bende, korte grappige sketches, veel interactie met het publiek en een debat aan het eind.
De ploeg blijft een dikke week en das wel uitputtend, maar vooral heel plezant!

17 februari

2008-02-22T07:55:00.001-08:00

Op een zwoele zondagnamiddag doken we in het nabijgelegen lac lukelenge. Onze uitermate sympathieke vrienden Carlos en Pathi waren er ook bij. Het was tof!

Op een dag in Mbuji-Mayi...

2008-02-07T07:32:00.000-08:00

werden er eens twee meisjes geboren, een tweeling nog wel. Vanaf die dag lopen er in Mbuji-Mayi, in het diepe hart van Congo, een kleine Annick en een kleine Clara rond.
Driewerf hoera en laat de champagne maar knallen!

Bos bos bos !!!

2008-02-01T01:13:00.001-08:00

Congolese crisis eist zware tol

2008-01-25T05:19:00.000-08:00

25 januari 2008 (MO/IPS) - De humanitaire crisis in de Democratische Republiek Congo (DRC) heeft sinds 1998 aan 5,4 miljoen mensen het leven gekost. Het dodental stijgt maandelijks met 45.000. Bovendien blijft de kinder- en moedersterfte een enorm probleem: elk jaar sterven er ongeveer 620.000 kinderen voor hun vijfde levensjaar. Unicef vraagt minister van Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel om het nieuwe vredesakkoord in het land op te volgen.

Ondanks het feit dat de oorlog van 1998-2000 in 2002 officieel beëindigd werd met een vredesakkoord, sterven er jaarlijks nog steeds 500.000 mensen aan de gevolgen van het aanslepend geweld in het oosten van het land. Slechts 0,4 procent van de 5,4 miljoen mensen die sinds 1998 het leven lieten, zijn slachtoffers van rechtstreeks geweld.

De meesten onder hen stierven aan gemakkelijk te voorkomen en geneeslijke ziekten zoals malaria, diarree, longontsteking en ondervoeding. Het gebrek aan gezondheidszorg en de ellendige economische toestand, zijn gevolgen van de oorlog die tot op vandaag een hoge tol eisen.

Kinder- en moedersterfte

Uit cijfers van het VN-kinderfonds Unicef blijkt vooral de kinder- en moedersterfte een enorm probleem te zijn. Het land heeft het op twee na hoogste kindersterftecijfer ter wereld. Elk jaar sterven er ongeveer 620.000 kinderen voor hun vijfde levensjaar. Bijna 23 procent van de sterfgevallen vinden plaats in de eerste levensmaand, 63 procent in het eerste levensjaar. De meeste kinderen sterven aan de gevolgen van malaria, mazelen, diarree of ademhalingsinfecties.

Kivu

De Belgische minister van Ontwikkelingssamenwerking, Charles Michel, is door Unicef gevraagd om het vredesakkoord tussen de strijdende partijen in Noord-Kivu op te volgen. Het kwam deze week tot een staakt-het-vuren dat een einde moet maken aan maanden van gevechten tussen het Congolese leger, de soldaten van rebellenleider Nkunda, lokale Mai-Maimilities en Rwandese Huturebellen.

Door het geweld in Kivu alleen zijn zeker al 800.000 Congolezen op de dool. Minister Michel bezocht tijdens zijn reis naar Congo een opvangkamp in Buhimba, één van de vier ‘officiële’ kampementen rond Goma. In Buhimba zitten minstens 16.400 ontheemden. De rieten hutjes zijn er bedekt met een plastic zeil en geregistreerde bewoners krijgen water, eten en medicijnen. Een minderheid van de kinderen kan er ook naar school.

Horror

'De situatie van vrouwen en meisjes in de Kivu is de uiterste horror', zei Michel na zijn bezoek aan Goma. 'Erger is er niet'. In het vluchtelingenkamp kreeg hij onder meer verhalen te horen over vaders die gedwongen werden hun eigen dochters te verkrachten. Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht omschreef verleden week de situatie in Oost-Congo als minstens zo erg als in Darfoer en gebruikte de term 'seksuele genocide'.

'Het systematische geweld tegen vrouwen komt van alle strijdende partijen en gaat zelfs verder dan verkrachting', zei de minister achteraf tegen MO*.

Samen op de moto!

2008-01-24T07:14:00.000-08:00

- Hey baby, wat zijn de plans voor deze lome zwoele afternoon?
- Samen op de moto een haan kopen om ons hoenderen te bevruchten?
- Allrightie, off we go!

Een oceaan ten zuiden van de evenaar

2008-01-10T07:37:00.000-08:00

Boma, een vleugje geschiedenis

2008-01-07T09:12:00.000-08:00

We schrijven 9 augustus van het jaar 1877. Na een 3 jaar durende tocht dwars doorheen Afrika bereikte een dodelijk vermoeide maar uiterst tevreden Mr. Wim Stanley de Atlantische oceaan in Boma waar hij zijn intrek nam in deze baobab.

Ondertussen, in de garage van haar riante villa, kijkt Miss Clara Fisher gedachtenloos uit over de magnifieke fleuve terwijl ze met haar rechterhand het stuur van de eerste wagen van Congo aanraakt.

Un fleuve qui traverse la fôret..

2008-01-07T00:20:00.000-08:00

Mbandaka, boottocht op de fleuve. Prachtig !!
(kippenvel als ik er aan terugdenk)

Onze pirogue

Een radeau, da's een vlot dat boomstammen over honderden kilometers transporteert van het equatoritale woud tot Kinshasa. Een tocht die meerdere weken in beslag neemt.

De rétour à Mbuji-Mayi

2008-01-05T07:54:00.000-08:00

Cruisend doorheen het Congolese binnenland is de tijd voorbijgevlogen en zijn we op de koop toe een nieuw jaar ingevlogen- Maak er trouwens een TOP-JAAR van- en wij, de notre côté, hebben vanmiddag terug voet op Mbuji-Mayaanse bodem gezet. Onze reis was echt heel tof, het heeft ons deugd gedaan! Onze tocht in het kort (binnenkort foto's!): Van Kinshasa over de botanische tuin van Kisantu naar de havenstad Matadi, vervolgens vlieger op naar Mbandaka, waar het broeierig warm was en we dus vooral genoten hebben van een prachtige perogue-tocht op de fleuve, zuchtjes wind opzoeken op de fiets-taxi's, verfrissing zoeken in bars en een bezoek brengen aan vissersdorpen en de grootse botanische tuin van Afrika (jaja, in totaal hebben we er naar liefst 3!! bezocht). Daarna terug in transit in Kin om door te reizen naar Boma waar we de baobab van Stanley, de eerste kerk en de eerste auto's van Congo bezocht hebben alvorens de boot te nemen via de fleuve naar Muanda om de laatste dagen van onze vakantie aan de Atlantische Oceaan door te brengen. Zalig plan want met zijn lekker warme zeewater, fantastische 2 meter hoge golven, verlaten zandstrand en verse vis hebben we daar een supereinde aan onze vakantie kunnen breien.
Het was fijn, onze zakken zitten vol lekkers van Kin en de batterijen zijn weer opgeladen tot we over een 5-tal maanden op vakantie trekken naar het ondertussen voor ons exotische België!!
Dikke zoen en hou jullie haaks!
Clara

Heen en weer: Kabinda

2007-12-07T04:40:00.000-08:00

Op de markt van Kabinda (aangename stad op 220 km van hier, met schone avenues met rijen oude mangobomen en prachtige gebouwen in koliale bouwstijl) heeft Wim een aarden pot op de kop getikt. De verkoper is met zijn fiets beladen met 12 van die aarden potten, vijf dagen onderweg geweest (en gemiddeld leggen die transporteurs zo'n 40km per dag af) om het artisanaat van zijn dorpje aan de man te brengen. De gemiddelde congolees gebruikt zulke potten om water fris te houden, maar bij ons staat ie mooi in een hoek van onze kamer als decoratie-element.

Onderweg naar huis wilden we nog snel even een banaan plantain of twee kopen (geflambeerd met rum en bestrooid met wat rietsuiker: een héérlijk dessert). Wanneer de auto net na de regenbui even halt houdt springen er een stuk of 7 geëxciteerde vrouwen uit een hutje die schreeuwend en elkaar wegstotend hun waar aan de (blanke) man proberen te brengen: man man man, wat een bende kakelende kippen bij elkaar!

3 december, Mbuji-Mayi 30°C

2007-12-03T05:56:00.000-08:00

Spitter spetter spater, lekker in het water. Ga alvast naar huis, hij komt een druppel later. Spitter spetter spater...

Weekend Ngandajika

2007-11-18T22:25:00.000-08:00

Heerlijk weekendje Ngandajika achter de rug, alwaar we gastvrij ontvangen werden door Herman en Lotje in hun gezellige stulp (merci!merci!).

Gisteren bezochten we de watervallen van Ngandajika, ook wel de "Centerparks wildwaterbaan" genoemd. En het was prachtig..
Groepsfotoooo!!
Verder was het eten superlekker, het gezelschap meer dan aangenaam en de landschappen onderweg "joli joli".

Na het werk op weg naar huis

2007-11-16T01:59:00.001-08:00

Op het dit paneel aan de buitenmuur van ons bureau zie je de verschillende projecten en hun financiële donoren. Clara wijst het programme d'urgence aan, het project waar wij in meewerken.

Enkele straten verder staan er op een kruispunt heel wat kraampjes met verkopers en geldwisselaars. Op onderstaande foto zie je Pathi met zijn geldwisselkantoortje oftewel "bureau de change". Hier kan je $ wisselen in Francs Congolais en vice versa maar ook telefoonkaarten kopen en bellen met een gsm (telefooncellen bestaan hier niet, enkel kotjes met gsm die je kan lenen). Pathi spaart nu voor zijn ambitieuze plannen om later te handelen in vanalles en nog wat tussen Congo en Dubai of China.

Onderweg naar huis probeert Clara een populair kinderspeeltuig uit..

Junior verkoopt in zijn boetiekje onder de parasol sigaretten, whisky, snoepjes en stylos. Hij heeft net z'n diploma middelbaar onderwijs behaald (en dat wordt hier gevierd door het hoofd met bloem te bestrooien) en wil volgende week zijn studies geneeskunde aanvatten aan de Université Officielle de Mbuji-Mayi! Zet em op, Junior!

Het regenseizoen is in het land!

2007-11-07T02:52:00.000-08:00

en daar kan onze coach Christian ook van meespreken..

1 november: de markt Bakwadianga

2007-11-01T00:46:00.001-07:00

Van deze vrije dag maak ik even gebruik om nog eens een woordje over het werk te placeren.

Het "Programme d'Urgence" heeft in Mbuji-Mayi twee hoofdactiviteiten. Naast de rehabilitatie van meerdere erosiehoofden (zie vorige berichten), richt het project zich anderzijds op het proper(der) maken van de twee principale markten van Mbuji-Mayi. Zo krijgen de kanalen en de collecteur een grondige poets- en onderhoudsbeurt, en worden er grote vuilbakken en latrines geïnstalleerd. Deze constructiewerken gaan gepaard met tal van activiteiten om op de lange baan de properheid van de markten te garanderen (hetgeen niet echt een makkie zal zijn), en dit is dan wat we "sensibilisatie" of "renforcement des capacités" noemen.

Enkele sfeerbeelden van de markt Bakwadianga:

Wat er met ons afval gebeurt? Awel, dat gooien we toch mooi in de collecteur of in/rond de ravijn. Want opgeruimd staat netjes!

Dansen op zijn Congolees

2007-10-26T00:44:00.001-07:00

Ziehier Clara op het einde van een vormingsdag!

Mbuji-Mayi vanuit de lucht

2007-10-19T01:06:00.000-07:00

De stad

Onze wijk en het stadscentrum

Ons huis en de buren

Les enfants congolais

2007-10-17T01:05:00.001-07:00

Onvoorstelbaar hoeveel kinderen hier rondlopen! Maar schattig dat die zijn!
Sjalabimpa, sonakasji ny sonaluma!

17 oktober 2007: Alle gekheid op een stokje!

2007-10-17T00:16:00.000-07:00

Na enige verwarring gezaaid te hebben (niet àlle huizen in Congo zijn hutjes, zusjelief ;-), zijn hier eindelijk de enige echte foto's van onze woning. Ons huis bevindt zich op 6°07'53.66" S en 23°34'55.56" E (Google Earth stelt recent gedetailleerde beelden van Mbuji-Mayi ter beschikking: driewerf hoera!). Let ook op de mangobomen (één is ondertussen jammer genoeg wel al omgehakt door de eigenaar wegens te weinig vruchten) en de avocadoboom: mmm!
Ons waterreservoir (capaciteit 3000l): een superbelangrijk en onontbeerlijk element van het huis aangezien de watervoorziening hier niet echt op punt staat en bidonwater behoorlijk duur is (voor het merendeel van de bevolking van Mbuji-Mayi is water een enorm probleem).
De living, zoals je kan zien dik in orde (hoewel de belangrijkste plek van het huis zonder enige twijfel ons terras is).

En verder een Wim die het afval dat niet composteerbaar is, verbrandt en even verderop onze generator showt (niet van levensbelang maar toch levenskwaliteitverhogend: de stroomtoevoer in deze stad is beperkt en bijzonder onregelmatig).

8 oktober: Onze nieuwe stek!

2007-10-08T07:53:00.000-07:00

We zijn nu al bijna twee maanden In Congo, hoog tijd voor wat beeldmateriaal van onze nieuwe woonst! Zoals je kan zien is deze opgetrokken uit hoogwaardige materialen die lokaal verkrijgbaar zijn en kunnen we bovendien, dankzij onze tuin, in ons eigen levensonderhoud voorzien. Als dat niet kan tellen als een ecologisch bewust leven!

Dit weekend kregen we de sint, de kerstman en de paashaas tegelijkertijd over de vloer in Mbuji-Mayi. Hun zakken waren gevuld met koffie, dinosauruskoeken, chips, kaas, chocolade, kruiden, olijfolie, pasta, whisky, wijn enzovoort. Heeeeeeerlijk!!!!

Diezelfde dag nog maakt Wim van de gelegenheid gebruik om de pas gearriveerde zaden (bieslook, paprika's, tijm, radijsjes) in onze moestuin te zaaien. Zulke lovenswaardige initiatieven kunnen uiteraard alleen maar toegjuicht worden! Merk op dat de sla al aardig uitschiet en verderop genieten de worteltjes, courgetten, tomaatjes, bonen en suikermais ook volop van de congolese zon en regen, beiden in overvloed aanwezig in onze tuin!

Met emancipatie kunnen Annick en ik ook al aardig uit te voeten: terwijl we met ons tweetjes een bezoekje brengen aan de buurvrouw, prepareert Wim voor ons de lekkerste pizza ooit! Let trouwens ook op de details in onze keuken: onze Happy-Home waterfilter, de waterbidons onder het aanrecht (prijs varieert tussen 100 en 200 FC -tussen een kwart en een halve dollar- per 20l), de Cowbell-poedermelkbus (onder het keukenklokje) en ook de gaasafsluiting van onze voorraadkast om het het ongedierte niet al te makkelijk te maken.
Toch moeten we toegeven dat we lichtelijk geteisterd worden door kakkerlakken, kleine rode miertjes in het brood, dikkopjes in het regenwater, hagedisjes (die zien we graag) en kleine zwarte beestjes in onze pasta en bloem.

Aan het werk in Mbuji-Mayi!

2007-10-03T05:10:00.001-07:00

De strijd tegen de gigantische ravijnen die deze stad doorklieven, is hier in Mbuji-Mayi absoluut niet van de poes. Zelfs met behulp van beeldmateriaal is het moeilijk om een beeld te schetsen van de uiterst alarmerende situatie in deze stad waar wegen veranderen in gigantische erosiegeulen, een ontelbaar aantal huizen bedreigd wordt door elke regenbui in de nabije toekomst en er een ontzaglijke hoeveelheid nieuwe erosiehoofdjes opduikt tussen de percelen.

De voornaamste oorzaak van deze fenomenen is enerzijds de razendsnelle urbanisatiegolf veroorzaakt door de toestroom van Baluba-vluchtelingen vanuit Katanga naar hun regio van oorsprong en anderzijds de massa die gemobiliseerd werd door de verleidelijke lokroep van de diamant. Door de onstabiele situatie waarin het land al sinds decennia verkeert, is er in deze stad die meer dan 3 miljoen hoofden telt, geen enkele vorm van basisinfrastructuur aanwezig: er bestaat geen water- en electriciteitsvoorziening, zoals er ook geen kanaliserings- of rioleringsinfrastructuur is om het overvloedige regenwater te evacueren.

Tijdens een "doorsnee" dag op het werk, kan je Wim aantreffen tijdens de controle van de kwaliteit van het plantmateriaal, of op veldbezoek om de aanplantingen op het terrein op te volgen.

Clara daarentegen kan je al eens een boompje zien planten (Acacia in dit geval), of ontmoet je tijdens één van de vele bezoeken samen met Annick op het terrein, begeleid door de sensibilisatoren van de OVD (Office des Voiries et Drainage) om de dimensie van de erosieproblematiek ten gronde te kennen, te praten met de mensen die te midden van de ravijnen wonen en vergaderingen te organiseren met de chefs de quartier, chefs de cellule en de chefs de rue om te kijken welke kleinschalige anti-erosiemaatregelen er mogelijk zijn, en op welk niveau.

Weekend 15-16 september: Lac Mukamba

2007-09-18T23:29:00.000-07:00

Het voorbije weekend trokken we erop uit! Zaterdagmiddag vertrokken we met 14 man, 2 jeeps en 1 volgeladen pick-up naar het meer Mukamba op 88km van Mbuji-Mayi.

Vier uur, een militaire controle en een keertje vastzitten in het zand later arriveerden we onze eindbestemming. De zon ging net slapen zodat we, op onze logeerplaats (het terras van een vervallen villa-achtig huis) aangekomen al meteen getrakteerd werden op een schitterende zonsondergang! s' Avonds werd de bbq aangestoken en de chippolata's, pensen, varkenskoteletten (uit Kinshasa), aardappelen en prinsessenboontjes (uit Goma) en een slaatje van komkommer, tomaatjes en advocado (uit Mbuji-Mayi) klaargemaakt: hmmm! Daarna werd het kampvuur aangestoken, de gitaar en de koude pintjes SKOL/Primus bovengehaald: succesformule voor een geslaagde avond.

6u30 de volgende ochtend: Wim en Clara duiken het meer in, de temperatuur van het water is fantastisch en de helderheid super (zo kunnen we de krokodillen al van ver zien afkomen). Even later arriveren de vissers, halen hun netten boven en vangen een 20-tal minuscule tilapia-vissen. Na een verkwikkende Nescafé vertrekken we met enkele Congolezen naar een markt in de buurt waar we een geit, enkele kippen en een hoop termieten (alles levend) kopen voor het middagmaal. De geroosterde termieten worden geserveerd met pili-pili als aperitiefhapje (echt lekker) en de gegrilde geit en kip à la basilic zijn overheerlijk!

Rond 13u30 trekken de wolken samen boven het meer Mukamba, beginnen de palmbomen hevig te wuiven en enkele momenten later breekt het onweer los.

Haastig worden alle spullen bij elkaar gezocht en ingeladen en wordt de terugweg ingezet. Dit keer ging de tocht over de zandwegen iets moeizamer en geraakten we het eerste uur slechts 17km ver! Vastzitten in het zand (een tiental keren), twee keer platte band, een loshangende bache waren ons deel. Maar dat alles vergezeld van prachtige landschappen, heuvels en dalen, rivieren, plateaus en dorpjes waar de kinderen "Mutoka Mutoka!" roepen om ons te begroeten.

Het weekend was heel geslaagd en er werden al duchtig plannen gesmeed voor volgende weekends!

29 augustus 2007: Veldbezoek site Lumumba

2007-09-05T08:11:00.000-07:00

Wat gebeurt er als Wim en Clara op veldbezoek gaan?
Jong en oud komt toegestroomd om te kijken wat die witten daar toch komen uitsteken!
BTC is vorige week woensdag begonnen met de rehabilitatie van deze erosiegeul. Met behulp van zandzakjes en enkele honderden tout-travaux arbeiders uit de buurt wordt een soort glijbaan geconstrueerd om de snelheid van de watermassa in het regenseizoen af te remmen. Iets verderop in de geul worden bovendien zandzakjes gestapeld om een dijk te maken die de regens nog verder doet afremmen zodat het meegesleurde zand kan bezinken. Bovendien worden deze werken gevegetaliseerd, onder leiding van Wim Sauwens. Tegelijkertijd zullen zijn eega, Clara Moeremans, en hun beider collega, Annick Peeters, zich bezig houden met de sensibilisering rond deze thematiek. Enerzijds om de uitgevoerde werken te onderhouden en anderzijds om de bevolking te motiveren om op het niveau van hun perceel het regenwater te controleren (vb vegetalisatie, dijkjes rond hun perceel, drainage enz.).

Verder gaat alles heel goed in Mbuji-Mayi.
Zondag zijn we ingetrokken in onze nieuwe woning: beeldmateriaal en uitleg weldra beschikbaar!

Zondag 26 augustus: eerste uitstapje

2007-08-28T08:36:00.001-07:00

Dit meertje op een half uur rijden van de stad is heerlijk om 's zondags even te vertoeven: het water is heel helder en redelijk warm, er zitten geen krokodillen en billharziose en de omgeving prachtig! De lokale brouwerij van het bier 'skol' (1 pintje is 72cl!) tapt hier zijn water af.

Vrijdag 24 augustus

2007-08-28T08:25:00.001-07:00

Hier zie je een voorbeeld van de enorme erosieverschijnselen die in Mbuyi-Maji optreden.
De bedoeling is om via technische maatregelen (plaatsen van zandzakjes, beplanten van de taluds,...) en sensibilisatie van de bevolking de erosie de stoppen en eventueel de put terug te vullen en de weg te herstellen (vroeger liep er een weg dwars over deze put, nu zijn de twee wijken volledig van elkaar gescheiden voor auto's, tevoet gaat nog net)

Vrijdag 17augustus

2007-08-24T07:06:00.001-07:00

Ook dit is Kinshasa: kindjes die achter de jeep rennen, roepen en lachen.
De wegen zijn trouwens zeer hobbelig, vol putten en gaten tot groot gezwiep en geschommel.
De vrouwelijke BTC-ers hebben zich dan ook al meermaals lachend afgevraagd waarom sport-bh's niet op ons boodschappenlijstje stonden ;-).

Donderdag 16 augustus

2007-08-24T07:01:00.000-07:00

Etentje met onze collega's in een tuin vol bananenbomen!
Vanaf Clara te beginnen zie je als we langs rechts een toertje maken:
Raphael (die werkt voor BTC in Kin), Annick (die samen met ons woont en werkt in Mbuji-Mayi), een vrouwelijke toeriste (vriendin van iem van BTC Kin), Alice (niet in wonderland maar in Kinshasa werkend), de ober (die met een vodje petroleum de vliegen wegjaagt), Arlette (werkt voor BTC in Lumumbasi), Paola (=viertalig en zal werken i BTC-Lubum) en de chauffeur.

Woensdag 15 augustus: bezoek project nabij Kinshasa

2007-08-24T06:53:00.000-07:00

Op woensdag15 augustus bezochten we een bijzonder interessant project op het plateau van Bandeke, op zo'n 150 km van de congolese hoofstad. Die ochtend hadden we al lachend een dun truitje in onze rugzak gestoken maar hoe meer we Kinshasa achter ons lieten, hoe grauwer en regenachtiger het weer werd. Het project was echter de moeite waard op de belgische regenbuien te doorstaan. Er werd zowel viskweek (tilapia en katvis), de kweek van geiten, landbouw en duurzame bosbouw gepromoot.

Maandag 13 augustus: Arrivé à Kinshasa

2007-08-23T08:18:00.000-07:00

Kinshasa

13 augustus zetten we omstreeks 19u30 lokale tijd voet op Congolese bodem. Het inwonersaantal van Kinshasa wordt op 8 miljoen geschat en de kinois wonen verspreid in de vele "quartiers" die de stad telt (deze kwartieren hebben een sterk dorp-uitzicht maar kunnen soms rond de 1 miljoen inwoners tellen!). Tijdens ons verblijf in Kin hebben we enkele BTC-projecten bezocht die zich in de armste quartiers van Kinshasa bevonden, hetgeen heel interessant is om te ontdekken hoe ontwikkelingssamenwerking werkt in praktijk.

Deze rivier is een zijrivier van de Congostroom die door Mbandanseke stroomt, één van de armste quartiers van Kinshasa.

25-06-07 Het Vertrek is nabij!

2007-06-25T05:08:00.000-07:00

Ons vertrek is gepland op 2/7, dat is niet meer veraf!
Het zou echter kunnen dat het vertrek uitgesteld wordt als het landenakkoord van Congo niet op tijd binnen geraakt. Hiervoor zijn we afhankelijk van de Congolese adminstratieve dienst.